Irkutsk - Listvyanka / Baikalmeer


Listvyanka, 11 mei

Wij stapten om 15:40 in Irkutsk uit de trein, en hebben afscheid genomen van onze Vlaamse buren die doorreisden naar Moscow. Peter is naar een flappentap gelopen voor de nodige Roebels, ik ben gaan onderhandelen met een paar taxichauffeurs. Naar Listvyanka is een rit van ruim 70 kilometer en is mogelijk per "gewone" bus, marshrutka (minibusjes zonder dienstregeling; vol=rijden) of met een taxi. Nadeel van bus en marshrutka is dat die vertrekken van het centrale busstation, en dat is niet bepaald in de buurt van het treinstation. Hoewel duurder kozen we toch voor het gemak van een taxi; Russisch spreken en de gebruiken kennen is hier een voordeel zodat onderhandelen goed mogelijk is. Uiteindelijk zijn we voor 2000 RUB (€50) voor de deur van ons rustieke hotel "Baikalske Terema" afgezet. De rit vergeten we niet snel; de taxi was geen echte taxi, maar in Rusland geldt voor taxi's hetzelfde als in China voor eten... (weet je nog? In China eten ze alles dat vier poten heeft en géén tafel is). In Rusland is alles op vier wielen een potentiële taxi. Kwestie van je hand opsteken naar een voertuig en als het stopt: onderhandelen. Vaak zijn het gewone privérijders in Lada, Volga, Moskvitch of Zhiguli die een centje bij willen verdienen. In ons geval een bejaarde man (half Oekraiens, half Georgisch), maar in bezit van een relatief nieuwe Renault Logan. Voor mij vertrouwd genoeg, want je moet wél opletten bij wie je instapt...

In de stad reed opa niet sneller dan 40 km/uur, gebruikte alle rijbanen en maakte een afwezige indruk. Wij keken elkaar eens schuin aan en hadden geen hoop op een spoedige aankomst in Listvyanka... Maar we hadden het mis: bij het bord "einde Irkutsk" ging de voet op de vloer en schoot onze Renault met ijzingwekkende vaart de hoofdweg naar Listvyanka op; de snelheidsmeter heb ik niet meer ONDER de 100 zien komen, zelfs niet in bochten en op bruggetjes. Onderweg belde opa ook nog en dronk tegelijkertijd gretig de door ons aangeboden Sprite op. Maar we stonden in exact 1 uur voor de deur van ons hotel. Chapeau! En dat in een Renault, die niet bepaald is gebouwd voor de Russische wegkwaliteit...

Bumperkleven in de taxi Krasse Knar "Rustieke" hotel Terema STEAKS!! Van de grill!!

Het dorp is in feite een versnipperd en langgerekt (4 km) geheel, gedeeltelijk in valleitjes gebouwd omdat de oever van het Baikalmeer smal is. Ons hotel ligt op een heuvel in een vallei, ongeveer 300 meter van de waterkant. Uitzicht op het meer? Niet vanuit onze kamer...

We waren doodmoe en smerig na 55 uur trein en wilden maar drie dingen: douchen, eten en slapen. Het hotelrestaurant was al gesloten dus zijn we op goed geluk gaan lopen en vonden in 10 minuten een uitstekend restaurant waar we GIGANTISCHE steaks met gepofte aardappels en veel bier hebben weggewerkt. Toeristenprijzen, dus duur, maar dat kon ons niets schelen. Alles is goed, als het maar GEEN rijst is!

Terug naar hotel, even 5 minuten op bed de ogen sluiten, en ineens was het half twee 's nachts. Peter lag al in coma. Nog even de laatste knoflookresten wegpoetsen en verder slapen...


Listvyanka, 12 mei

Het hotel staat te boek als "rustiek". Dat klopt helemaal, en daar gaan we nu iets dieper op in...
We werden wakker om acht uur, op zich goed geslapen maar dat kwam in hoofdzaak door de vermoeidheid. Het bed speelde daarin geen hoofdrol en dat is niet zo gek: het is een smal ledikant met een kindermatras met lieveheersbeestjes erop en geschikt voor max. 40 kg. Wij overschrijden die limiet met gemak en liggen dus op de lattenbodem..
Werkelijk alles in dit rustiek uit houten palen en balken opgetrokken hotel is scheef; ramen, deuren, gordijnroeden, de vloeren. Zelfs het sanitair staat schots en scheef, want als je staat te douchen en je verzet een voet, gaat de schuifdeur spontaan open. De douchebak staat op afschot-verkeerd, want de afvoer zit op het hoogste punt; er blijft ruim 5 cm water staan als je de kraan dichtdraait.

Baikalmeer Listvyanka Typisch Siberisch huis Sneeuw in mei..

De verlichting is niet goed te beschrijven maar doet in de verte denken aan een kruising tussen straatverlichting en het spul dat onze ouders eind jaren 60 boven de tafel hadden hangen.
Het hele hotel hangt vol met netwerkkabels, maar het Internet werkt niet (en heeft waarschijnlijk nooit gewerkt). De TV biedt keuze uit twee zenders: Rusland 1 (in kleur) en Rusland 2 (zwart-wit).

Samengevat: de kreet "rustiek" is correct, maar wij vragen ons af hoe dit hotel zo hoog scoort op de waarderingssites...

Het is hier koud... Héél koud! We waren blij dat we onze wollen truien en muts bij ons hadden. De snijdende wind vanaf het meer maakt de gevoelstemperatuur erg laag. We hebben een wandeling gemaakt door de omgeving maar met twee uurtjes heb je die gezien. Kopje koffie met gebak bij een cafeetje naast de "markt". Op die "markt" wordt alleen vis verkocht: gerookte omul, gekookte omul, gebakken omul, omul in stukjes, omul op stokjes, gegrilde omul en nog een paar omul-varianten. U begrijpt al: alles draait hier om de befaamde omul die uitsluitend gedijt in het Baikalmeer. We hebben het gegeten en stelden vast dat we een soort zalm zitten te consumeren. Niets bijzonders dus...
Het andere beest dat het marktbeeld domineert is de "nerpa": een zeehond die uitsluitend gedijt in het Baikalmeer. Die vindt je dus niet gerookt, gekookt, gebakken of in stukjes op de markt want daarvoor is 'ie te knuffelbaar. Neen, de "Nerpa" vindt je als opblaasbeest, pantoffel, kussen, geschilderd op gruwelijke bonbonschalen of als koelkastmagneet. En altijd met die grote (zee)hondenogen.
(Heb je op Youtube al eens "Het personeelsuitje" à la de film "Der Untergang" gezien? Google maar eens... dan krijg je een idee wat wij tegen elkaar zeiden toen we alwéér een kraam met Nerpa's tegenkwamen...)

..koud hier...! St. Nicolaas kerk Listvyanka onze "rustieke" plafonnière
en let ook op de gordijnrails...

We zijn nog te vroeg in het seizoen; in de zomer is het hier makkelijk 30 graden, maar nu is het nog veel te koud en is er nog veel vermaak gesloten. Terug naar het hotel dus, via de buurtsuper met de gouden tanden. Inmiddels begon het te regenen en zelfs sneeuwen... Wat een contrast! Twee dagen terug in een hete Gobi-woestijn, nu aan een ijskoud Baikalmeer in de sneeuw en met een wollen muts op!
M&M's, lezen, muziek luisten, rusten, eten.
Slapen werd een onrustig avontuur omdat in de lobby, pal onder onze kamer, een feestje losgebarsten was. Om 11 uur ging de muziek weliswaar uit maar het duurde nog tot middernacht totdat de bezopen lokale jeugd het pand verliet om zich naar het badhuis te begeven. Peter had er geen last van, want had een paar vodkaatjes meegeproefd en is in coma gegaan...


Listvyanka, 13 mei

Onze laatste dag in Listvyanka en we wilden Port Baikal bezoeken, aan de andere kant van de Angara rivier. Port Baikal was in 1900 het eindpunt van de Trans-Siberische spoorlijn uit de richting Irkutsk; de trein werd per boot over het Baikalmeer vervoerd, en in Mysovaya weer op de rails gezet.
Omdat de spoorlijn Irkutsk-Port Baikal regelmatig onder water stond heeft men uiteindelijk met veel inspanning een nieuwe lijn aangelegd van Irkutsk naar Sludyanka zodat de ingewikkelde route via Port Baikal overbodig werd. Een gedeelte van de lijn is nu (alleen in de zomer) in gebruik als toeristenlijn.

..verval slaat ook hier toe.. Recessie? Vismarkt (omul-specialiteiten).. Listvyanka

Er vaart een veerdienst van Port Baikal naar Listvyanka, maar....: tot 15 mei slechts twee keer per dag (08:00 en 18:00) en daar hebben we dus niks aan. Een alternatief over de weg is er niet, tenzij je 150 kilometer omrijdt via Irkutsk. Mede gezien het enorm koude weer hebben we besloten om in beweging te blijven en hebben een flinke wandeling terug gemaakt naar het einde van de weg, tevens het einde van Listvyanka. Warme koffie, even bijkomen, en weer terug naar de buurtsuper met haar gouden tanden voor M&M en Coke. Bij gebrek aan enig vermaak weer terug naar de warme hotelkamer waar we een filmpje hebben opgezet (op de laptop).

15.00: licht uit, alles donker, geen water meer... Ah, ook hier black-outs! Ruim een half uur zonder stroom. Maar dat maakt ons niets uit...

Samenvatting Listvyanka:
Als we dit hadden geweten, hadden we vier dagen in Irkutsk een hotel geboekt en hadden we een dagtocht naar Listvyanka gemaakt. Eén dag hier is meer dan genoeg om een indruk te krijgen. Niettemin hebben we het naar onze zin gehad en hebben in elk geval meer dan genoeg lichaamsbeweging gehad voor de komende terugreis (4 dagen treinen..) naar Moskou!

Uitzicht vanaf hotel Begraafplaats Filmpje !! Einde Listvyanka


Irkutsk, 14 mei

Acht uur de wekker, inpakken en we wilden om 9 uur ontbijten. Onze iets tè bijdehandte receptioniste "V" zat achter haar balie en deelde ons mede dat de kok nog op de bus stond te wachten en iets later zou arriveren... Dat werd dus half 10. Na een vlot ontbijt met dezelfde receptioniste naar de weg gelopen; haar shift zat er op; zij moest toch naar huis in Irkutsk en dat kwam ons goed uit. We zouden met een reguliere bus gaan, maar het werd een minibus. Geen probleem; met 14 man/vrouw/kind en drie grote koffers in een Koreaans busje. Gezellig, snel en goedkoop (100 R p/p voor een rit van 70 km!). Aankomst op de markt van Irkutsk, en wij dachten dat ons hotel nog een flink eind weg was uit het centrum, dus een taxi voor het gemak. Na een verdacht korte rit stonden we voor een gloednieuw Marriott hotel!

Marriott Irkutsk Onze T2 op de 8e verdieping Typisch Siberisch houten huis

De ontvangst door twee zeer charmante dames was super; kamer 808 eveneens! Twee gigantische bedden, een superdeluxe badkamer én het beste: alle muren en deuren staan loodrecht!!! Als je hier het licht aandoet, gaan de lampen ook echt branden! Het uitzicht over de Angara rivier mag er ook wezen. Enig minpuntje: op de kamer betalen voor WiFi, in de lobby gratis. Wij kozen dus het laatste als zuinige Hollanders en lopen dus regelmatig even naar de lobby. Maar moet gezegd: supersnel Internet; ik had de update van de laatste week in no-time online.

Opfrissen en de stad in. Geen doel, beetje slenteren en indrukken opdoen. Irkutsk heeft de naam: "Parel van Siberië". Nou, dat maken wij wel uit.. Eerst zien!

Theater.. ..geen voorstelling de 14e.. Spoorlijn Irkutsk - Ulan Ude één van de vele geloofshuizen

Het theater is een werkelijk schitterend gebouw en wij besloten om vanavond een cultureel tintje te geven door een voorstelling bij te wonen. Helaas: uitgerekend vandaag géén voorstelling! Morgen Hamlet, maar dan zitten wij al in het rijdend theater naar Moscow...
Het weer was schitterend, zeker na de koude avonturen in Listvyanka. We liepen in T-shirts in de stralende zon... Een rit met tram 1 door de avondspits naar het station om met het ideale zonlicht wat plaatjes te maken. Nou, dat is gelukt! Ook nog met een paar machinisten gesproken. Die hebben 50 dagen verlof per jaar, en doen ook veel overnachtingen. Dagelijks maken zij tussen de 400 en 600 kilometer. Dat is minder dan bij ons maar de gemiddelde snelheid ligt ook een stuk lager dan bij ons omdat in Rusland de goederentreinen het tempo op de TransSib bepalen; reizigerstreinen worden daar tussendoor gepland.

Lenin wijst ons de weg naar Moscow Straatbeeld Irkutsk Straatbeeld Irkutsk Rangeren in Irkutsk..

Een indrukwekkend plaatje was posttrein 904 (Moscow - Vladivostok, bijna 9000 kilometer), bestaande uit 10 postrijtuigen in zes verschillende kleuren. Deze trein rijdt dagelijks, en staat op alle grote stations een paar uur stil. Uit- en inladen, maar vooral het transport van de pakjes op gammele karretjes achter een tractor die de sporen overhobbelt, is een schouwspel dat we eigenlijk hadden moeten filmen...

Teruggelopen over de Glazkovski-brug naar het hotel, waar we onderweg even gestopt zijn bij Mr.Burger voor een vette hap. De zaak was duidelijk gebaseerd op de McD-filosofie maar net even anders: er waren geen klanten, geen WiFi en de helft van het menu was niet leverbaar. Brandschone zaal met een sterke chloorlucht; wij vermoedden dat wij sinds de opening de eerste klanten waren! De twee dames achter het vet waren nog wat onwennig bij het ontvangen van een bestelling...

Posttrein 904 Brug over de Angara Angara-rivier Stijlvol diner bij Mr Burger

En nu in bad! Onze laatste gelegenheid voor 76 uur en 1 minuut sporen naar Moscow Yaroslavski station in een T2 (waarschijnlijk zonder douche...)


Irkutsk, 15 mei

Onze receptioniste van het Baikalske Terema Hotel had ons gisteren aangeboden om ons om 10 uur in de lobby te ontmoeten en ons Irkutsk te laten zien; dat leek ons wel handig: een lokaalse die de ins en outs kent. Bovendien hadden we de tijd tot 16:00 uur. Om 10 uur geen Victoria (hetgeen ons niet eens verbaasde) en eigenlijk vonden we het wel goed zo; het was heerlijk weer en wij gingen ons wel vermaken zonder haar!

Kirov-plein Kerk van de Verlosser Epiphany - kerk De stichter van Irkutsk

Irkutsk in niet helemaal de parel (het Parijs van Siberië) die we ons voorstelden; het is een flinke provinciestad met een paar aardige, glimmende kerken en koepels maar die heb je in Kiev en Moscow ook. Sfeer hebben we niet echt ontdekt, en we waren ook snel klaar met ons rondje Irkutsk. Inkopen gedaan voor in de trein en terug naar het hotel om onze koffers op te halen. Hoewel nog vroeg zijn we toch met de tram naar het station gegaan om wat hobbyplaten te schieten en wat te eten voordat we de trein in gingen.

De Eeuwige vlam ter herdenking
van de gevallenen
Plattegrond Irkutsk Tram 1 naar het station

Wij zaten op spoor 1 met ons rug tegen het fraaie stationsgebouw te wachten op onze "Rossija"; omdat de Rossija (met treinnummer 1) de meest prestigieuze trein van Rusland is, verwachtten wij niet anders dan dat deze op spoor 1 behandeld zou worden. Stipt om 18:05 lokale tijd (=13:05 Moscow tijd) rolde de majestueuze Rossija binnen! Op spoor 7! Gotver! Wéér met onze 50 kilo alle sporen over! Maar maakt niet uit, de trein vertrekt pas over 45 minuten en er is genoeg te zien.

Hier nog even wat uitleg over spoorwegen in Rusland: het land omvat van west (Moscow) naar oost (Magadan) acht tijdzones. Voor het spoorboekje is het onwerkbaar om elke stop om te zetten naar de lokale tijd, en ook voor de logistiek zoals loc- en materieelomlopen is het totaal onpraktisch. De spoorwegen werken daarom ALTIJD met Moscow-tijd en daar moet je even aan wennen. Zo staat onze trein "1" op de halaanwijzer voor 13:47, terwijl je horloge zegt dat het 18:47 is. De stationsklokken geven ook de Moscow-tijd aan en dat zorgt wel eens voor verwarring, zeker als de straatklok ernaast keurig de lokale tijd aangeeft. Het zal niet de eerste keer zijn dat een toerist zijn trein mist door dit gegeven.


Peter pret, Onno oppas.. Onderstationshond loc VL85-165 met kolentrein
passeert Irkutsk
De rangeerloc van Irkutsk Pass.

Zo, wij zijn aangekomen bij rijtuig 7 van de Rossija en hebben ons gemeld bij de provodnitsa. Ik ga de bagage naar onze coupé brengen en kwartier maken, terwijl Peter terug het perron op gaat voor de nodige sfeerplaatjes.
Het verhaal "Rossija" van Irkutsk naar Moscow wordt vervolgd in het volgende hoofdstuk!

Trein 659 naar Tashet Halaanwijzer van Irkutsk Elektritshka voor voorstadsverkeer Perronaanwijzer
(twee treinen naar Moscow)


Terug naar
startpagina



update (mm/dd/jjjj):