Beijing (deel 2)


Beijing, 5 mei

Lekker een paar daagjes bijkomen in Beijing...
Trein K28 arriveerde netjes op tijd (08:40) in Beijing Central, en ons hotel is maar één metrohalte (langs lijn 2) weg. Dus de drukke ochtendspits maakten we ons niet al te druk om. Maar vreemd: wat is het rustig in de metro... Misschien normaal op vrijdag??

Nee dus: het is zaterdag vandaag. Het vakantiegevoel slaat toe en dat is een goed teken: geen idee meer welke dag het is.
We konden gelijk inchecken, onze kamer was al vrij. Lekker douchen, opfrissen en ontbijten. Nog even terug naar mijn vorige hotel om de laatste was op te halen en een pakje te posten. In de straat naast het hotel wist ik nog een kapper te zitten en omdat een knipbeurt hard nodig was leek me dat een mooie combinatie.
Klein winkeltje in de hutong, er zaten nog drie vrouwen binnen en ik schoof rustig aan. Het was lekker koel binnen en we hadden geen haast... Ik mocht plaatsnemen in de stoel, me realiserend dat mijn Chinees zeer waarschijnlijk niet toereikend zou zijn om een "Tondeuze 3 millimeter"-beurt te vragen. Ik duidde met handen aan wat ik wilde, wijzend op zijn tondeuze, en Peter had "3 MM" op zijn handpalm geschreven. De kapper pakte de tondeuze en begon (iets te) enthousiast. Mwoh, dacht ik nog, al kijkend in de spiegel, dat is iets minder dan 3 millimeter maar och, het groeit wel weer aan..

Nadat ik bijna kaal was pakte hij zijn scheermes en monteerde een nieuw mes. Ah, dacht ik, even de nek uitscheren; dat hoort er bij. Hij zette het mes achter mijn rechteroor en trok resoluut een baan van 8 centimeter breed omhoog over mijn schedel. Ik dacht: "Shit, dat gaat de verkeerde kant op..". Het punt van no return was al gepasseerd en ik heb me neergelegd bij de situatie. Mooi kaal is tenslotte niet lelijk: dat bewijst Peter al jaren!

Afrekenen: daar kon ik geen Chinees van maken, totdat één van de aanwezige klanten in gebrekkig Engels zei: 180 yuan. Mijn kale kop was nog dermate van slag dat ik dit bedrag zonder blikken of blozen betaalde. Pas later op de straat dacht ik: "Mooi, ik ben geknipt, geschoren én genaaid...!"


De rest van de dag besteed aan het bijwerken van deze website onder het genot van afhaalchinees, cola, bier, zeewierpringles en Snickers. En niet te vergeten een eindeloze hoeveelheid lol en lachbuien waarbij bij Peter de cola uit zijn neusgaten spoot... Welterusten; we slapen in deze Ibis met het geweldige uitzicht over de stortkoker werkelijk waanzinnig en komen helemaal tot rust. Dit hotel is écht een aanrader voor een citytrip Beijing, en dat menen we serieus serieus...



6 mei

Ontbijt op bed gehad van Peter. Het was zondag, dus besloten wij om het vandaag rustig aan te doen. Bovendien was het eigenlijk te heet om iets inspannends te ondernemen en de lucht was ronduit stoffig dus mooie foto's zaten er niet in...

Wederom tijd besteed aan de website, maar 's middags toch even naar de overkant van de straat voor een werkelijk heerlijke voetmassage met alles er op en er aan. De masseuses hadden er wel zin in. Het was jammer dat ons Chinees net zo beroerd was als hun Engels. Zelfs met handen en voeten communiceren verliep moeizaam omdat onze voeten danwel in een handdoek ingepakt zaten danwel in een bak zeewierolie dobberden. Duidelijk was echter wel dat "meerwerk" bespreekbaar was. De entree van de massagesalon suggereerde dat eigenlijk al een beetje. Maar wij zijn nette jongens en dit is geen afhaalchinees...

Voetmassage.. ..maar de mogelijkheden
zijn onuitputtelijk..



Voor de afwisseling hebben we lekker gedineerd bij McD en het smaakte. En om de prijs hoef je het niet te laten: twee Big Mac-menus met milkshakes en kipnuggets voor 61 Yuan / 7,50 €.

Uitbuiken achter de laptop, videootje van onze reis gekeken en gaan slapen.


7 mei

Vandaag een dag met missies:
-treinkaartjes Beijing - Irkutsk ophalen;
-twee treinsleutels voor de Russische trein regelen;
-CCTV-hoofdgebouw bezoeken.

De hulp ingeroepen van onze receptioniste om aanwijzingen te krijgen hoe bij DH-travel te kunnen komen. We hadden het adres in het Engels, maar daar doe je hier weinig mee. Elke straat wordt hier aangeduid met bijvoorbeeld "het middelste gedeelte van de 3e ringweg bij de scheve toren van ome Wu". En als je dat in het Chinees geschreven ziet, wordt het een zeer lang adres. We zijn naar het opgegeven metrostation gegaan om daar te ontdekken dat we nog ruim 2 kilometer te gaan hadden. Taxi genomen naar het vermelde adres. Wat zien we daar? Een metrostation voor de deur. Afijn. Bij gebouw D (conform opgave uit ons agentschap in Berlijn) werden we door de bewaker naar gebouw B gestuurd. Daar belden we aan bij nummer 3F; de deur werd opengedaan door een stokoude Chinese man met enorme vraagtekens in zijn ogen... Wij hadden nét zulke vraagtekens...

Creatie Rem Koolhaas.. Hoofdkantoor Chinese Staatstelevisie

Toen kwam de aap uit de mouw: de hotelreceptioniste had de Engelse D vertaald in een Chinese B. Via de kelder (want de hoofdingang was onvindbaar dichtgetimmerd) zijn we knetterstoned van de lijmlucht in die kelder aangekomen in wederom gebouw D. De deur van 3F ging uitnodigend open en wij vielen met onze neuzen in de lunch van 6 Chinezen. Welkom bij Travel Agency annex afhaalchinees DH Travel! Maar onze tickets lagen al klaar. Missie geslaagd.

Via Koryo Tours (voor de sleutels voor de rijtuigramen en coupédeuren) naar het CCTV-gebouw (ontworpen door Rem Koolhaas) gelopen. Wát een ongelooflijk lelijk gebouw. Nog lelijker dan de Kunsthal in Rotterdam! Vies, stoffig en totaal ingesloten door nog lelijkere glas-en-staal hoogbouw. Een goeie foto is alleen te maken vanaf de maan of vanuit een helikopter. Beide opties vielen af, dus zochten we een qua belichting goed gelegen gebouw uit en zijn via de leverancierslift naar de 27e verdieping gegaan. Op goed geluk... En jawel: een schimmig kantoor met 4 Chinezen en uitzicht op "De Broek van Koolhaas", maar ook hier speelde de communicatie ons parten. Zonder foto maar met een leuk verhaal zijn we via de hoofdingang weer naar buiten gegaan.

Metro Blaak is simpeler uit te spreken.. Beijing camper Ibis Janguomen

Terug naar onze hotel, waar het restaurant een zeer verdienstelijke steak frites serveerde. Bediening in restaurants is iets anders georganiseerd dan wij zijn gewend; er is personeel in overvloed maar volgens ons loopt bijna iedereen stage of is in opleiding. Peter zat op een gegeven moment met 3 vorken, 2 messen en 2 lepels maar had niks te eten. Toen één van de steaks werd gebracht waren er vier man, vijf minuten en de menukaart (met foto's) nodig om te kijken WAT het was (en dus voor WIE was bestemd). Uiteindelijk heeft Peter nog mijn ribeye, en ik Peters' peppersteak op zitten eten. Geeft niks, want vakantie en easy-going. Laten we het maar op aanloop-problemen houden.


8 mei

Omdat het zo vreselijk heet zou worden vandaag (boven de 30C, totaal geen wind en dus veel stof en smog) gunden we onszelf een rustige dag. Hoewel we niet op mooi uitzicht rekenden, zijn we toch naar de Central TV Tower gegaan. Deze toren is het hoogste gebouw in Beijing, gebouwd in 1994 en is 405 meter hoog. Uiteraard moet deze aan mijn lijst van torens worden toegevoegd.
Als bezoeker kom je op een maximale hoogte van 238 meter op een open ring (dus geen glas!); de verdieping eronder is ingericht als expositieruimte voor China TV, met onder andere een nieuwsstudio en een weerwand. Vooral toen wij plaatsnamen achter de nieuwsdesk gingen de Chinezen helemaal uit hun dak en wilden om de beurt met één van ons op de foto. Het was duidelijk dat we hier nog wel even zouden zitten...

Central TV Tower, Beijing ... Een stukje Rotterdam in Beijing ..en nu het weer van vandaag..

Onderweg heeft Peter nog een paar keer geprobeerd om een Ipad 2 te kopen, want die zijn hier aanmerkelijk goedkoper dan in Europa. Tot twee keer toe stond hij met de doos én aankoopbon in de hand, maar zijn creditcard werd niet geaccepteerd... Alleen met een "China Card" kan je hier uit de voeten, en cash was geen optie omdat de ATM niet genoeg uitgeeft per keer. Chinezen zijn nog behoorlijk wantrouwig als het om plastic geld gaat. Is één en ander voor te zeggen met al die whizzkids en hackers hier, maar voor de verkoop aan buitenlanders is het minder goed.

Op de terugweg even langs station Beijing Central om uit te zoeken of onze trein K3 daar ook écht vandaan zou vertrekken. (Beijing heeft minstens vijf "hoofdlijn"stations). Maar eerst even wat eten. McD lonkte vriendelijk naar ons... 36 Yuan armer en twee zakken obesifood rijker zochten we op straat de schaduw op.

Koffietijd met Miss Beijing "uitzicht" vanaf de toren Deze brug wordt afgemaakt als... ..de onteigening is afgerond...

Als je als toerist klaar bent in Beijing, kan je je OV-chipcard weer inleveren en krijg je het statiegeld én het resterende saldo uitbetaald. Normaal gesproken... Want ik had weer de domme pech dat ik de lokale kampioen "van het Kastje naar de Muur sturen" achter de balie trof. Vier verschillende loketjes later zijn we uiteindelijk schouderophalend en glimlachend weggelopen uit dit gekkenhuis. We praten over twee Euro...

Terug in het hotel om af te ronden en in te pakken. We hebben besloten dat we onszelf lekker gaan verwennen vanavond en heerlijk buiten de deur gaan eten. Chinees. Mjam. Afhaalchinees. Voor 16 Yuan p/p (€ 1,80) werkelijk een prima bak eten.

...van Centerparcs Beijing GTST is ook hier te zien op TV.. Trein K3 volledig uitgereserveerd! De wieg van deze website:
Ibis Jianguomen, kamer 731

Dit is onze laatste dag in Beijing, en ook voorlopig de laatste dag met goed Internet. We komen pas over drie dagen aan in Listvyanka (Rusland, Baikalmeer) maar of we daar Internet hebben weten we niet. Een update van dit reisverslag kan dus na vandaag even op zich laten wachten...



Terug naar
startpagina



update (mm/dd/jjjj) - lokale tijd: