Taalselectie:
NL EN

 


Zwerven door Vietnam en Cambodja - 2011


Hanoi (1)
Ha Long baai
Hanoi (2)
Sapa / Bac Ha
Hoi An
Hue
Ho Chi Minh City
Siem Reap


Aeroflot, 12 november.

Vlucht Aeroflot SU230 van Schiphol naar Moskou verliep geheel volgens schema, en in een nagenoeg nieuwe Airbus 320. Dat was even wat anders dan voorheen in een uitgeleefde Iljoesjin 76. Direct na aankomst door de transfercontrole, waarna we volgens protocol met een bus van terminal F naar terminal D moesten. Wij volgen de borden "transferbus"… en lopen… en lopen… in de verwachting uiteindelijk de transferbus te zullen vinden.
Ineens hielden de borden op met "Transfer to D-terminal", hetgeen mij niks zou verbazen want typisch Russisch. Toch maar even vragen. Wat blijkt: de transferbus rijdt niet meer, we waren al in terminal D. De terminals zijn tegenwoordig met gangen met elkaar verbonden!

Vlucht Aeroflot SU541 had een half uur vertraging bij vertrek (21:20). Alweer een verrassing: een nagelnieuwe Airbus 330. Wij hadden twee zijplaatsen, helaas vlak voor het toilet wat enige loperij van medepassagiers betekende. Eten was boven verwachting goed en met het vertrouwde "10 mg-pammetje" nog geslapen ook!


Sheremetevo Moskou

Vlucht SU541

Hanoi

Hanoi, old city


Hanoi, 13 november.

Aankomst te Hanoi met hetzelfde half uur vertraging, dus om 09:25. Daar een georganiseerde chaos bij het verkrijgen van ons visum, waarbij we ook nog eens 50 dollar p/p moesten bijbetalen…! En wij maar denken dat de stamping fee slecht 15 dollar was, zoals aangekondigd bij de E-visumaanvraag. Vietnamezen weten héél goed hoe ze geld moeten verdienen aan touristen, maar daarover later meer. Ze zijn wél enorm vriendelijk, zolang je maar betaalt…


Hanoi

Hanoi

Hanoi

Hanoi
Onze taxi zonder moeite gevonden (een grote Chevrolet met een stille maar efficiënte chauffer, en binnen een uur de 35 kilometer naar hotel Hanoi Elite. Verkeer: regels en belijning zijn slechts een richtlijn, hier geldt het recht van de sterkste, grootste of brutaalste! Duwen, driedubbel inhalen, en toch geen enkel slachtoffer onder de miljoenen scooters en brommers. Want: iedereen rijdt hier op zo'n ding. Absolute chaos maar wel elke seconde vermakelijk. Wat er wordt meegenomen op een scooter: een kooi vol biggetjes, 3 familieleden, 12 kratten Tiger bier, twee oliedrums, een stapel autobanden, we hebben alle varianten gezien. En daarbij nog telefoneren en roken tegelijk.

Hotel Hanoi Elite ligt in het oude centrum en is onvindbaar. De ontvangst was geweldig, door een jonge Vietnamese die behoorlijk Engels spreekt en ons goed heeft geholpen. We hadden de beste kamer, maar wel op de 6e etage. Dat wouden we graag. Maar: geen lift! Een kleine maar leuke kamer. Dit hotel is over de hele linie niet verkeerd voor de prijs ($50 per nacht inclusief alles) en over de paar kleine onvolmaaktheden zeuren we niet. Een warme douche instellen is een hele onderneming…

Uitgepakt en de buurt verkend. Geld gehaald uit een ATM: 8 miljoen Dong voor zo'n 280 euro. Vietnamese SIM-kaarten gekocht. Op terrasje kopje thee, de plaatselijke kathedraal bezocht waar net toevallig een grote processie voorbij kwam. We boffen weer! Heel apart om de lokale bevolking uitgedost te zien volgens de "regels" van het katholieke geloof. Inclusief de lokale fanfare waarvan vooral de kopersectie kampioen valsspelen was! Doorgelopen naar de opera, dat een mooi gebouw zou zijn maar kwam in de duisternis niet helemaal uit de verf… Gegeten in een aanrader uit de Lonely Planet: een door lokalen gerund eethuisje op de compacte 1e etage, genaamd Little Hanoi. Voor mij uitstekend voer, lekker pittig, met een koud biertje erbij, maar mijn tafelgenote had er een iets andere voorstelling van. Terug naar het hotel, maar voor het eerst in mijn leven ben ik écht verdwaald! Met wat lokale hulp het hotel toch gevonden, weggestopt in een klein steegje naast nummer 50. Nou snap ik dus ook wat ze met huisnummer 50/10 bedoelen!

De eerste indruk: Hanoi overvalt je, omdat het op straat zo enorm druk en chaotisch is. De vergelijking met Thailand dringt zich op maar het is hier stoffiger, chaotischer, viezer. Maar: aanzienlijk minder heet en drukkend dan Thailand. Natuurlijk: het is nu november en toen was het mei.

Video straatbeeld Hanoi

Om een uur of acht begon de jetlag zich te manifesteren. Slapen zou niet slecht zijn…


Ha Long, 14 november.

Goed geslapen maar uitslapen? Helaas niet: wekker om half zeven, want om half acht op weg met de shuttlebus naar Ha Long voor onze driedaagse cruise in Ha Long baai. Interessante trip in een 8-persoons minibusje. Reistijd exact 4 uur over een afstand van ongeveer 120 kilometer.


Hanoi, brug over de Rode Rivier

Halong

Halong

Halong
Allemaal éénbaanswegen en -straten die volop worden benut over de gehele breedte door een stinkende mix van auto's (weinig), busjes (meer) , enorme vrachtauto's (heel veel) en scooters (té veel). En stoffig! Langs de weg veel wegverkopers. Bebouwing die in onze opvatting wat vreemd aandoen: relatief smalle gevels, maar hele diepe en hoge huizen. Als je die los ziet staan doet dat een beetje vreemd aan. De voorgevels kleurrijk, met balkons en veranda's maar de zijmuren grauw en grijs. En al die kabels en draden langs, door en over alles heen. Ook hier: nog chaotischer dan in Bangkok. Maar het schijnt te werken…

Inschepen op één van de vele boten die in Ha Long baai varen, dit is echt een massale toeristenindustrie. Dat is ook wel verklaarbaar want Ha Long staat (terecht) op de Unesco - werelderfgoedlijst.

De eerste stop: Titop eiland. 427 treden overwinnen om naar de top te klimmen voor een spectaculair uitzicht over Halong.


Halong, TiTop eiland

Halong Ti Top eiland

Halong, TiTop eiland

Halong Ti Top eiland
De volgende en laatste stop van deze eerste dag is het drijvende vissersdorp Cua Van. Vanuit een 4-persoons bamboeboot, voortgestuwd door een jonge inwoonster van het dorp, krijg je een goede indruk hoe het dagelijkse leven hier is. De mensen hier wonen hun hele leven op het water van deze baai en leven van de visserij (en vermoedelijk ook van het toerisme). De kinderen leren hier eerst zwemmen, en dan pas schrijven. Er wonen hier 600 mensen en er is één school.

Halong, TiTop eiland

Halong, Cua Van (drijvend vissersdorp)

Halong Cua Van

Halong, Cua Van

Halong Cua Van

Halong

Halong

Halong
Het dorp ligt in een baai van één van de 1969 eilanden in Halong baai en heeft geen wegen (dus ook geen auto's). Wat een rust!

Dat geldt ook nu, want het is donker en we liggen op onze ankerplaats waar we gaan overnachten. Afgezien van een paar kwekgrage Spanjaarden is het hier doodstil (en aardedonker). Desondanks zit ik hier nog in mijn korte broek en een T-shirt, en ga zo een koud Tigertje bestellen. Over een half uurtje diner!


Ha Long, 15 november.


Halong, Luon

Halong, Luon

Halong, Luon

Onze kok op de Huong Hai jonk
Ik kan niet anders zeggen: aan boord van de Indochina Sails Premium slaap je geweldig! Goed ontbijt, zeer vriendelijk personeel. Vandaag overgestapt op de "dagboot", een jonk waarmee we het dagprogramma zouden afwerken. Eerst naar Luong bay. Dat is een ingesloten meer, alleen bereikbaar met kajak door een lage grot. Geen massatoerisme, doodstil, je hoort alleen de vogels en af en toe een springende vis. Indrukwekkend mooi!

Halong, jonk Huong Hai

Halong, Ho Dong Tien grot

Ho Dong Tien

Ho Dong Tien
Daarna naar Ho Dong Tien: een spelonkengrot, alleen te bereiken met kajak en een flexibel lichaam. Ook hier geen massatoerisme (gelukkig), en Indochina Sails is de enige organisatie die deze grot mag bezoeken van de overheid. Ecotoerisme, zeg maar… Wederom: de moeite waard! Terug aan boord van onze jonk een uitstekende lunch, en eerlijk gezegd beter dan de buffetlunch die we gisteren aan boord van het grote schip hadden. Tijdens de lunch een leuke kennismaking met Martin uit Argentinië en zijn kersverse bruid uit Colombia. Na de lunch een bezoek aan Halong Pearl, een drijvende parelkwekerij. Interessant, nu weet ik ook hoe parels groeien en hoe je een echte van namaak kan onderscheiden.

Halong, Ho Dong Tien grot

Halong, Halong Pearl kwekerij

Halong Pearl

Halong, Halong Pearl kwekerij

Halong

Halong

Halong sunset

Surprise Cave
Terug naar het moederschip, en afscheid van de jonk. Jammer, ik vond deze boot wel charme hebben. Afkoelen op het bovendek, koude Tiger erbij en een schitterende zonsondergang!


Ha Long / Hanoi, 16 november.

Vroeg ontbijt (half zeven!) en een vroeg bezoek aan de Surprise Cave. Dát is wel massatoerisme, alle cruisers gingen daar massaal op af. Indrukwekkend grote spelonkengrot, maar een beetje opgeleukd met gekleurde verlichting. Paadje volgen, souvenirshop langs, en terug met de tender naar de grote boot. Stevig ontbijt en terug naar HaLong om de transfer terug naar Hanoi te maken. Om 12 uur? Nee, busje komt iets later want een ongeluk op de weg. Alweer… Uiteindelijk om 1 uur vertrokken en het ongeluk was er nog steeds. Dus wederom lange files en om half zes terug in ons hotel! Onderweg wel leuke films gemaakt over de schouder van de chauffeur.


Halong

verkeer op de QL81 Halong-Hanoi

Enthousiaste 12-jarigen in het Ethnologisch Museum"

Etnologisch Museum, Hanoi
Aanrader voor Ha Long cruise: ga minstens voor het 2-nachten-arrangement, want het 1-nacht-arrangement doet veel minder leuke dingen én je moet voor de 24 uur dat je op water bent wel 2x4 uur minimaal in het busje voor de transfer.. Niet doen dus!

Terug ingecheckt in hotel Elite. Andere kamer, maar gelukkig op de 4e etage. Wel aan de straat dus iets rumoeriger. Diner in door de receptioniste aangeraden toko "New Day", letterlijk om de hoek. Bomvolle zaak, niet op details letten, aanschuiven en heerlijk gegeten met zijn tweetjes voor 12 euro!

Nog even door het centrum geslenterd. Vies benauwd, smog, rook, druk. Wel heel dynamisch! Iedereen leeft op straat, eet op straat en sommigen slapen ook op straat.


Hanoi, 17 november.

Na het ontbijt met een taxi (7 km/30 minuten/5 Euro) naar het Etnologisch Museum. Groot genoeg om tot 3 uur te blijven. Veel uitleg over de etnische groepen in Vietnam: heel veel en divers. Diverse authentieke huizen uit alle provincies. Ook heel apart: door het museum rondzwervende groepjes 12- en 13 jarige scholieren in uniform op zoek naar buitenlanders om Engels mee te praten! De leraren keken tevreden toe…


Mausoleum van Ho Chi Minh, Hanoi

Hanoi

Waterpoppentheater, Hanoi"

Straatbeeld Hanoi"
Taxi naar de Tempel van de Literatuur, en daarvandaan lopend naar het mausoleum van Ho Chi Minh (net gesloten) en de One Pillar Pagoda (1000 jaar oud, maar die One Pillar is een moderne betonnen pilaar. Beetje nep dus. Maar gelukkig was de bijbehorende tempel wél oud en mooi… De tijd was bijna om want vanavond naar het Water Poppen theater en ook nog eten. Volgens de kaart zouden we terug moeten kunnen lopen, maar de kaart is niet helemaal accuraat en we hadden inmiddels ook nog een tas met museum-inhoud. Zo gaat dat als je met een vrouw op stedentrip gaat… Na twee doodlopers en een groot afgesloten militair complex op onze weg heb ik het opgegeven en een taxi aangehouden…

Even een snelle douche want je voelt je in Hanoi in no-time smerig door de smog, stof en stank in combinatie met de vochtigheid en hoge temperatuur. Vandaag 26 C, viel nog wel mee. Alweer gegeten in New Day, waar de bediening aanzienlijk trager was dan gisteren en we moesten opschieten om op tijd in het Thang Long Water Poppen Theater. Dit kan je niet uitleggen, deze Vietnamese traditie is een spektakel en moet je eigenlijk gezien en gehoord hebben. Indrukwekkend! Foto's en film gemaakt, maar of die gelukt zijn…?


Hanoi, 18 november.

Even een dagje nodig om te acclimatiseren, deze hitte en stof put je uit.

Afgesproken dat ik de treintickets bij Topas op zou halen, en Augusta wat zou gaan shoppen in de buurt. Ik had geen zin in weer een taxi in de file met risico van zwendel dus een brainwave: ik ga met een moto-taxi. Via de balie geregeld, ik denk dat het een familielid was. Oudere man met even oude Honda, maar een spectaculair ritje door de stad.

De middag rustig doorgebracht met weblog, foto's, en eind van de middag lekker aan het meer met een koud drankje.


Schoenenwinkel bij avond..

Trein SP3 Hanoi-Lao Cai

Station Hanoi, rechts trein SP3 Hanoi-Lao Cai"


Provincie Lao Cai


Hanoi, 19 november.

Laatste dag in Hanoi, rustig aan doen, want heet en smog én met de nachttrein naar Sapa. De ochtend gebruikt om bagage te herpakken, papierwerk te doen en de transfer Da Nang - Hoi An organiseren. Op internet is flink wat aandacht omtrent taxi-scams, speciaal rond Da Nang. Enkele touristen hadden goeie ervaringen met mrs. Ha, dus die heb ik een mailtje gestuurd. Prompt antwoord, en een hele goeie deal (17$ inclusief een uurtje wachten bij het Cham-museum). Middaguur uitgecheckt, en met twee zware tassen naar het hoofdpostkantoor: weer twee pakketten naar huis gestuurd. Daarna goeie lunch, en geprobeerd om zo'n "electric citytoer" te pakken. Helaas, tot 5 uur alles vol. Geen probleem: de een wil altijd wel shoppen, en ik heb me lekker geinstalleerd op een bankje in de schaduw aan het meer.

Nog geen 10 minuten later drie jonge studentes (3x21 jaar) die een interview wilden doen met als hoofddoel: Engels oefenen! Dat was enorm leuk, ze hebben opnames gemaakt en we hebben email uitgewisseld.

Wederom eten en Larue bij NewDay, terug naar hotel en daar hebben we nog lekker mogen opfrissen. Taxi naar beroemd restaurant "Quán Án Ngon". Vreselijk druk, leek een verkeerde keus, maar ineens een tafel, super gegeten en we stonden in no-time buiten. Naar het station gelopen, onze tickets waren er niet… Natuurlijk… Maar achteraf kwam alles goed. Naar trein SP3 gelopen (waar ons rijtuig van de Fanxipan express was aangekoppeld). We hadden onze privé-coupe (4 plaatsen betaald dus alle 4 bedden voor ons samen). God, wat koud hierbinnen, en wat maakt die airco een kabaal! Pammetje er op, in slaapzak en heerlijk geslapen tot aankomst in Lao Cai.


Lao Cai

Lao Cai

Rode Rivier

Rode Rivier


Sapa / Bac Ha, 20 november.

06:00 aankomst Lao Cai station. Onze gids gevonden, bleek dat we een privé-4x4 hadden inclusief chauffeur. Goed ontbijt en de 70 km. op weg naar Bac Ha voor de markt. Landschap drastisch anders dan in Hanoi. En wat is de lucht hier lekker fris! Korte stop onderweg, en een stukje per boot over de Rode Rivier naar een klein authentiek dorpje: Den Trung Do. Weer in de auto en door naar Bac Ha. Bekend om zijn zondagsmarkt.


Den Trung Do

Den Trung Do

Den Trung Do

Bac Ha

Bac Ha

Bac Ha

Bac Ha

Hanengevechten op Bac Ha markt
Bac Ha markt is enorm, helaas ook steeds toeristischer, en alles wordt er verhandeld. Inclusief buffels. En als een buffel niest, zit je onder de beige troep. Mijn camera en ik dus ook… Lunch, en terug naar Lao Cai. Daar een kort bezoekje aan de Chinese grens. Mochten we helaas niet over want geen visum. Afscheid genomen van onze gids, de chauffeur zou ons naar de Topas Ecolodge in Sapa brengen. Lao Cai - Sapa is "maar" 35 kilometer maar daar doe je toch goed een uur over. We verwachtten daar over te stappen op de shuttle, maar bleek toch dat onze chauffeur ons door zou brengen. Maar goed ook, want de weg van Sapa naar de Ecolodge is slechts 18 km maar enorm slecht. Eigenlijk geeneens een weg. Overal "Black Hmong" en Red Dao-minorities langs de weg, vooral vrouwen. Maar ook andere Noord-Vietnamese etnische minderheden. Dit duurde nog een uur, en net voor zonsondergang komen we eindelijk aan. Enorm hoge en indrukwekkende bergmassieven, helaas alles in een soort nevel gehuld. Op de folder zag het er anders uit…

Bac Ha

Bac Ha

Bac Ha: de nieuwe aankoop gaat mee naar huis

Buffelhandel op Bac Ha markt

12 varkens achterop 1 motor...

Ho Chi Minh is nog altijd populair in Vietnam

de Rode Rivier: grens Vietnam-China

Sapa
De Ecolodge is een oase van rust. Uitrusting is ook eco ten voeten uit. Inclusief ratten die over de plafondbalken van het hoofdgebouw tikkertje spelen. Wat is het hier donker, en wat zie je veel sterren!

Topas Ecolodge, Sapa

Topas Ecolodge, Sapa

Ontvangstcomite van Red Dao - vrouwen

Sapa


Sapa, 21 november.

Enorm lekker geslapen, enorm groot bed, maar de zonsopkomst ging geheel de mist in. Wederom Fang Si Pan (=hoogste berg van Vietnam, bijna 4000 m) nagenoeg niet gezien. We mochten laat uitchecken en hebben het er van genomen. Om 2 uur de shuttlebus terug naar Sapa, beetje geshopt en een heerlijk voet/been-massage genomen. Eind van de middag terug naar Lao Cai voor de nachttrein terug naar Hanoi. Ditmaal de coupé aan het andere uiteinde van de wagon hetgeen betekende: geen herrie van de airco. Maar wel recht boven het draaistel… Wat is erger? Niettemin toch heerlijk geslapen, met 10 mg hulp.


Topas Ecolodge, Sapa

Red Dao - vrouwen

Sapa

Black Hmong - moeder met kinderen

Black Hmong

Vlucht VN1507 Hanoi - Da Nang

Cham sculptuurmuseum, Da Nang

Life Heritage Resort


Hoi An, 22 november.

5 uur ochtend op Hanoi station, we werden opgewacht door onze bekende hotel-hulp die ons rechtstreeks naar onze afgesproken limo bracht. Ik denk dezelfde van de heenweg. Voor ons de $23 meer dan waard. We stonden om 6 uur exact op Hanoi airport. Inchecken supersnel, en om kwart over zes de smerigste ham/cheese-sandwich ooit weggekauwd.


Het zou Nederland kunnen zijn...

Specialiteit van Hoi An: cao lau

Zijdewormen van 3 weken oud

Hoi An

Vlucht Vietnam Airlines 1507 naar Da Nang strak volgens schema; er werkt dus af en toe wel iets goed in Vietnam! Da Nang is een klein lokaal vliegveld, één bagageband, en we stonden 15 minuten na uitstappen al oog in oog met onze chauffeur.
Taxizwendel rond vliegvelden in Vietnam is berucht. Lees de diverse threads op bijvoorbeeld Tripadvisor maar eens.
Wij hebben na een tip gebruik gemaakt van de bemiddeling van het reisburo van Mrs. Ha. Zij organiseert tranfers, gebruikmakend van privéchauffeurs met eigen auto, en voor tarieven die iets boven de officiële taxitarieven liggen. Maar je weet in elk geval waar je aan toe bent.


Hoi An

Hoi An

Japanse brug, Hoi An

Hoi An
Via het Cham-museum naar Hoi An.
Verblijf in Life Resort Hoi An. Hoi An is, na Hanoi, bepaald een verademing. Geen stof, geen herrie, maar frisse zeebries en rustige, knusse straatjes. Hoi An is onder andere bekend om zijn zijde en daaraan gekoppeld de kleermakers. Wij hebben ons uitgeleefd in een van de grotere zaken (Thang Loi) en de koffer gaat iets voller terug dan dat 'ie heen ging… Om een indruk te krijgen: een herenkostuum (pantalon en colbert) van cashmere met een zijden overhemd, alles perfect maatwerk, binnen 24 uur geleverd voor nog geen $200. Kom daar in Nederland eens om...

Hoi An

Hoi An

Hoi An

De kleermaaksters van Thang Loi

Geluncht met een bak Cao Lau: lokale specialiteit. Mix van noodles, taugé, vierkante plakjes varkensvlees, croutons, steranijs en wat groente. Héérlijk! Van winkelen krijg je honger, dus uiteindelijk vier uur en vier deuren verder gedineerd. Wat we geleerd hebben: hoe simpeler de zaak, hoe beter het eten!


Hoi An

My Son

My Son

My Son


Hoi An, 23 november.

Prima ontbijtbuffet in dit hotel, maar dat kan ook haast niet anders in deze categorie. Toch vind ik dit resort misplaatst in Hoi An, het past op een of andere manier niet in de omgeving. Zeker niet als je vanaf de veranda waar we ontbeten de rivier op kijkt waar op een eilandje de mensen nog in golfplaten hutten wonen. Aapjes kijken...

Het derde postpakket verstuurd (bevat in hoofdzaak onze warme kleren die we niet meer nodig gaan hebben) en wat bamboe/zijde lantaarntjes.
Met een soort strippenkaart een aantal bezienswaardigheden beziend en de dag verder relaxed door Hoi An geslenterd. Het weer is in elk geval prima!
Op tijd naar bed want morgen vroeg op voor de My Son Sunrise-tour...


My Son

Van Hai pas

Van Hai pas

Keizerlijk Paleis in de Citadel, Hue


Hoi An / Hue, 24 november.

Inderdaad: de wekker ging om half vijf.. Om vijf uur werden we opgehaald bij het resort, 10 minuten later zaten er 18 reizigers in de bus en nog 5 minuten later hadden we ons ontbijt… nou ja, ontbijt: een kop koffie en een Vietnamese croissant.

Een interessante roadtrip (in een Hyundai-busje zonder snelheidsmeter) van ruim 50 km naar het zuiden naar My Son tempelcomplex. De zon hebben we niet zien opkomen want hardstikke mistig boven de bergen. De tempels zijn eigenlijk niet meer dan ruines die deels zijn gerestaureerd. Daarnaast is een deel van het complex door de Amerikanen gebombardeerd rond 1970. Niet expres, maar omdat de Viet Cong zich schuilhielden in het gehele gebied. De zone rond Da Nang (DeMilitarizedZone, DMZ) vormde de grens tussen het communistische noorden van HoChiMinh en het "Amerikaanse" zuiden.


Keizerlijk Paleis in de Citadel, Hue

Dong Ba markt, Hue

Keizerlijk Paleis in de Citadel, Hue

Ho Chi Minh-museum, Hue
Om half tien terug in het resort, en na een snelle douche nog écht kunnen ontbijten. De bestelling van de kleermaker werd afgeleverd, nog een laatste passing en alles is nu goed. Ingepakt en op de transfer naar Hue wachten. Exact om twee uur een keurige nieuwe Chevrolet met een rustige, aardige chauffeur die drie woorden Engels spreekt. Ook zijn rijstijl is rustig en aardig… hééél rustig… harder dan 50 hebben we volgens mij niet gereden. Op ons verzoek (en extra betaling) de route naar het noorden via de Van Hai - pas die bekend staat om zijn schitterende panorama over Da Nang, China Beach en Monkey Mountain. Dat panorama is er dus alléén als wij er niet zijn, want nu is de pas potdicht van de mist. Jammer, 1 uur extra voor bijna niks. Het verkeer is dramatisch druk, vooral omdat er een konvooi van vijf zeer breed beladen trucks voor ons rijdt en de volledige weg dichthoudt.

Ho Chi Minh-museum, Hue

Parfum rivier, Hue

Parfum rivier, Hue

Thien Mu tempel, Hue
Uiteindelijk na bijna drie-en-een-half uur Hue bereikt. 123 km… Hotel Ancient House moet het hebben van zijn charme, niet van de verlichting in de kamer. Daarvan werkt ongeveer de helft niet, en wat wél werkt is bordeelrood! En dat golfplaten dak naast ons raam maakt zo'n lekker geluid als het regent. En dat doet het. Volop!! Daar staat Hue bekend om. Nederland is er niks bij. Het hoost! Avondeten in een vreselijk slecht restaurant vol toeristen, een ronduit slechte keus met eveneens ronduit slecht eten. Dat weten we dan ook weer. Morgen pizza!!


Hue, 25 november.

Maar het bed is ongelooflijk comfortabel en we hebben heerlijk geslapen! Ontbijt is boven verwachting, en eigenlijk is dit voor $ 35 per nacht een koopje.
In de zeikregen met paraplu en sandalen naar de citadel gelopen. Eerst de mooie brug over, langs Dong Ba markt, en naar de zuidpoort van het Keizerlijk Paleis. Dat is indrukwekkend groot, maar helaas ook behoorlijk gehavend en vervallen na met name beschietingen in 1947. Maar wat nog staat is mooi! Na drie uur zwerven een werkelijke tropische bui. Ruim een uur geschuild in de schitterende keizerlijke tempel. Afgesloten met een bezoekje aan het Ho Chi Minh-museum: de man die veel heeft betekend voor de totstandkoming van het huidige Vietnam.
Eerlijk weten? Hue valt best wel tegen. De Citadel is eigenlijk het enige interessante aan Hue.


Thien Mu tempel, Hue

Dong Ba markt, Hue

Keizerlijk Paleis in de Citadel, Hue

Hue


Hue, 26 november.

..en na een hele nacht regen was het opeens stil…. Hééél stil! We hadden ons al voorgenomen om lekker uit te slapen en een dagje binnen te blijven, maar zie: na het ontbijt leek het droog en wij dus op stap.
Nog geen half uur later hadden we een (privé)boot gecharterd en hebben we twee tempels bezocht. Eigenlijk hadden we ook een mausoleum willen bezoeken, maar dat zou nog zeker 4 uur varen zijn. Dit was ook prima: bijna drie uur op het water met mooie heldere luchten.
Terug in Hue geluncht bij een bijzondere zaak (uit Lonely Planet, de zaak van de flesopeners..) en de middag rondgezworven. Rustige avond met een goed diner. Eigenlijk is de dag totaal anders verlopen dan we dachten. Hue is bij nader inzien zo slecht nog niet, als het maar droog is!


Ho Chi Minh, 27 november.

Vannacht toch weer regen, en niet te zuinig ook. Ditmaal zó erg dat ik om 2 uur mijn oorpluggen heb ingedaan. Alsof er een machinegeweer naast je raam wordt afgevuurd.


Phu Bai International Airport, Hue

Vietnamese koffie

De zes dagelijkse vluchten van Phu Bai International Airport

vlucht VN1373: Saigon
Ingepakt, en om kwart voor elf reed onze, bij mrs Ha geboekte, auto voor. In een half uur en voor 250.000 Dong stonden we op Phu Bai International Airport. Wow! We waren de enige klanten, en er vertrekken wel 6 vluchten per dag hier vandaan. En omdat ze eens per jaar een vlucht naar Laos hebben (50 kilometer naar het westen) zijn ze nog internationaal ook. En wat is de hal benauwd!
Gelukkig was het boven in de vertrekhal een stuk koeler. Stipt op tijd meldden we ons bij gate 1. Die hadden we zo gevonden, want er IS maar één gate! We werden met de bus naar het enige toestel op de baan gereden, wel 20 meter van het gebouw vandaan. Jaja, veiligheid voor de reizigers gaat voor alles in Vietnam. Nou moeten alleen openbare weg-gebruikers dat nog een keer leren begrijpen.

In Ho Chi Minh (dat voorheen Saigon heette) was het 32C en klam. We hadden in no-time onze koffers en onze chauffeur gevonden. Hoosbui! Half uurtje rijden naar hotel Majestic Saigon. Aan de rivier, in de luxe buurt. Veel staal en glas, weinig oud-Saigon hier.
Na een opfrisser de buurt verkend: de kathedraal waar net een mis aan de gang was, het hoofdpostkantoor (door o.a. Eiffel ontworpen), het theater, het paleis van de hereniging.

Na wederom een opfrisser per taxi naar het 500 meter verderop gelegen beroemde Ngon-restaurant waar ik heerlijke gestoomde schelpen heb gegeten. Uiteraard een Tiger beer erbij. Dessert was ook meer dan verrukkelijk… Hotel Majestic is even iets anders dan Ancient House in Hue: hier werken alle lampen en is de airco te regelen. Nou nog kijken hoeveel herrie we hier hebben als het regent…

Majestic hotel kamer 339: uitzicht over Saigon

Majestic Saigon

Hoofdpostkantoor Saigon

Nieuwbouw verdringt de authentieke huizen in Saigon


28 november.

Het is goed slapen in het Majestic… Het ontbijt-met-uitzicht is ook uit de kunst! Broeierig warm, vandaag een bezoek aan het Paleis van de Hereniging. Een mooi gebouw met een lange geschiedenis van bouw, beschieting, herbouw, bestemmingswijzigingen. Het wordt nu gebruikt voor o.a. ceremoniële ontvangsten van staatshoofden. Interessante tentoonstelling in de kelder waar tijdens de oorlog de president de oorlog leidde.
Met dit weer kan je niet veel meer dan rustig slenteren, en dat hebben we ook gedaan. De centrale markt, een straatje met antiekzaken. De (fraaie) People Committee Hall. Dit alles in district 1, ons district. Te vergelijken met de arrondissementen in Parijs, maar dat is niet zo gek want de Fransen hebben hun stempel flink op Saigon gedrukt tijdens de koloniale periode.
Ho Chi Minh verandert rap: steeds meer glas en staal, de stad (en het hele land overigens) groeit in een noodgang mee met de vaart der economie! Ik denk dat de authentieke sfeer over een jaar of 10 volledig weg is.


Paleis van de Hereniging van Vietnam

HoChiMinh verzetsmuseum

Simca... wie kent 'm nog?

wij fietsen, zij scooters...


29 november.

Wederom een klamme deken over de stad. Uitgeslapen en na het ontbijt naar het Museum van de Revolutie. Interessante verzameling van foto's, voorwerpen maar ook ethnologische zaken uit zowel de Franse revolutie als de oorlog tegen de Amerikanen. In de tuin staat oorlogstuig: een Huey (de "beroemde" USA-helikopter UH-1), een F-5 fighter, een M41-tank. Ook een aantal interessante auto's uit de Franse tijd zoals een Peugeot 403 en een Simca.
Hierna splitsten onze wegen: zij naar het museum van moderne kunst, ik naar de 50e verdieping van de Bitexco Tower. Een gloednieuw gebouw, tevens het hoogste van Vietnam. Opgeleverd begin van dit jaar en pas een maand open voor bezoekers. Ik had dus geluk! Wéér een gebouw (hoger dan 200 meter) toegevoegd aan de lijst.
Wasserij bezocht voor de wekelijkse kleding, en getracht postpakket #4 te verzenden. Dat is helaas niet gelukt, want het postkantoor sloot om 6 uur. Morgen weer een dag…


Zelfs de maan ziet er anders uit hier..

Saigon vanaf 220 meter

Bitexco Tower

Angkor Village Resort


Siem Reap, 30 november.

…een dag die vroeg begon, want het pakket MOEST op de post voordat we naar het vliegveld gingen. Postkantoor om 8 uur open, zaken gedaan, om 9 uur in de taxi en ons in de verkeerschaos van Saigon gestort. Vooral de smalle éénrichtingstraten volgens Manhattan's roostermodel stonden "gridlocked". Het vliegveld ligt maar 8 kilometer weg, maar je doet er een uur over. De vlucht naar Cambodja zal helemaal vol, allemaal Japanners en Chinezen. Wij Europeanen waren veruit in de minderheid. Het vliegveld van Siem Reap oogt heel informeel en gezellig, en de formaliteiten waren dankzij ons E-visa in no-time geregeld. Het enige dat ontbrak was onze transfer naar het resort, maar dat was achteraf onze eigen schuld… hadden we het vluchtnummer maar moeten melden. Uiteindelijk met een zeer aardige taxichauffeur mee, waar we gelijk zaken mee hebben gedaan voor onze overige transporten. Hij kan, naast de "company-car" (deze taxi) ook zijn eigen tuktuk, ook wel moto-remorque genoemd, gebruiken. (een tuktuk is hier een bromfiets met aanhanger voor nominaal twee personen)


Tuktuk Cambodja-style

Angkor

Angkor

Angkor Bayon
Het Angkor Village resort ligt buiten de stad, en midden in de jungle. Mooi complex, allemaal aparte bungalows als een lint langs een langgerekt zwembad gelegd. Afgekoeld hebben we in het zwembad, alsmede als een paar vette walvissen liggen uitdampen op de zeer comfortabele recliners. Om 7 uur zijn we opgehaald en per tuktuk naar downtown Siem Reap voor ons avondmaal. Eerste indruk van Cambodja-langs-de-weg: relatief armoedig, georganiseerder dan Vietnam. In de stad een wat Westerse aanblik, hoofdzakelijk door de vele toeristen. Ook veel massagesalons. Daar ga ik me zaterdag in verdiepen. Vroeg naar bed, morgen vroeg op!

Bayon

Angkor Bayon

Bayon

Angkor Bayon


1 december.

Om half acht opgehaald door onze gids "Paul" (zijn artiestennaam? Z'n naambordje zei iets anders..) en chauffeur "Hai" met een gezond uitziende Honda CR-V. We hadden het duo een dag gehuurd voor een kennismakingstrip met de nabijgelegen Angkor tempels. Dat is uiteindelijk waar we voor naar Siem Reap gekomen zijn.
prijsindicatie: $30 voor auto en chauffeur, $30 voor de Engelstalige gids.


Angkor

Angkor Wat

Angkor Wat

Angkor Wat
Het Angkor - tempelcomplex is enorm groot en om alles te zien moet je een week uittrekken. In één dag kan je de highlights net doen. Voor $ 40 p.p. een driedaagse Tempel-pas aangeschaft, en vervolgens een indrukwekkende maar zeer vermoeiende dagtrip in de bloedhitte en stof gedaan. De foto's moeten het maar verduidelijken, maar in een notedop: dit complex is in de 10e en 11e eeuw gebouwd door een paar koningen, daarna verlaten en vervallen, en pas begin 19e eeuw in de jungle ontdekt door Franse explorers. Nu wordt het immense geheel onder coördinatie van UNESCO langzaamaan begaanbaar gemaakt en waar mogelijk gerestaureerd. Angkor Wat en Bayon zijn momenteel de hoofditems.
Om 5 uur terug in het resort, en om 2 minuten over 5 in het zwembad. Nog 10 minuten later aan een koud Angkor-biertje!


2 december.

Vandaag hebben we uitgeslapen, alvast om een beetje energie op te doen voor de terugreis morgen. Ik had een afspraak gemaakt met Sarat, de al eerder vermelde taxichauffeur. Hij haalde ons om 11 uur op, en we zijn tot 5 uur op pad geweest met de tuk-tuk.

Tuktuk video (videokwaliteit matig)

Ditmaal naar de 45 kilometer verderop gelegen Banteay Srei (de "vrouwentempel"), en op de terugweg het vlindercentrum en een bijzonder mooie, nagenoeg originele Banteay Semre (tempel). Afgesloten met de traditionele sunset bij de Pre Rup, maar de sunset was niet superbijzonder vandaag.


Ta Prom

Ta Prom

Roadtrip to Banteay Srey

..op weg naar school.. 8 kilometer lopen..

Roadtrip

Roadtrip to Banteay Srey

Roadtrip to Banteay Srey

Roadtrip

Roadtrip

Roadtrip to Banteay Srey

Banteay Srey

Banteay Srei

Banteay Srei

Banteay Srey Butterfly Centre

Banteay Srey Butterfly Centre

Banteay Samre
Als u in Siem Reap bent en een rustige, betrouwbare privechauffeur zoekt voor dagtrips, dan kan ik Sarat Kim zeker aanbevelen. Hij spreekt Engels.
GSM: +855 12 859 956.
Email: saratkimmoto@yahoo.com
Prijsindicatie: 25-30$ voor een lange dagtocht per tuktuk, 35-40$ met een airconditioned minibusje.

De avond naar de Apsara: de traditionele Khmer-dansvoorstelling, gekoppeld aan het diner. Zeg maar een diner-dansant, maar wij moesten blijven zitten! Lage tafels, benen in een soort verdieping onder de tafel. En wat hadden wij weer een mazzel: de allerbeste plaatsen midden voor het podium. Indrukwekkende voorstelling!


Banteay Samre

Sunset over Pre Rup

Apsara

Apsara dance


3 december.

Opgeruimd, ingepakt, koffers in de opslag en wij een dagje Siem Reap. Wat A allemaal heeft gedaan weet ik niet, maar ik heb lekker rondgezworven, goed geluncht, aan de rivier gezeten in de schaduw en afgesloten met een voetmassage bij blinde masseurs. Bijzondere ervaring: mijn masseuse was een jonge vrouw, ik schat in 16 jaar, die een paar woorden Engels sprak. De massage was niet professioneel, maar niet verkeerd… We hebben zelfs gecommuniceerd in Engels, ik heb een paar woorden Khmer geleerd en zij twee woorden Hollands…


Voetmassage door blinden

Vlucht SU542 Hanoi-Moskou

Vlucht SU542 boven Afghanistan

Terug naar resort, opgefrist en naar vliegveld voor de vlucht naar Hanoi. Onze pick-up was er niet, en na wat bellen alsnog. Twee ongure types in een vage auto brachten ons naar hotel Frankenstein, 2 km verderop… We hadden geen hoge verwachtingen, en dat klopte ook helemaal!


4 december.

..rumoerig, gebouwd langs het hek van de startbaan, dus de naam "Airport Hotel" klopt aardig. Ook de lokale haan die vanaf 5 uur 's ochtends begon met zijn routine, héél rustiek!
Met een Pammetje toch nog een paar uur geslapen in onze zijden slaapzakken op het bed, want het bedlinnen nodigde niet echt uit. Hotel Phuong Dong heeft van mij een passende recentie op Tripadvisor gehad, niet in het minst vanwege de rekenkunst van de eigenaar. Het enige dat perfect was, was de transfer terug naar de luchthaven.
Vlucht SU542 naar Moskou zat vol. E-checkin was helaas niet mogelijk dit keer en we kregen plaatsen 36H/K. Dat zou volgens Seatguru de allerlaatste rij zijn, dus bij de WC's. Gelukkig klopte Seatguru niet (of het vliegtuig??) en hadden we twee goede plaatsen halverwege. Eten wederom goed. Bijna 11 uur vliegen naar Moskou…

Bijna 4 uur wachten in Moskou Sheremetevo, gezellig, vooral als je moe bent en naar huis wilt. In Moskou scheidden onze wegen zich en ging ik alleen verder naar Amsterdam. Vlucht SU329 naar Amsterdam vertrok en arriveerde op de minuut: 22:30 exact op Schiphol en 20 minuten later op het perron voor de Fyra naar Rotterdam. Middernacht thuis!


5 december.

Een jetlag van hier tot Hanoi, en de hele dag een beetje wezenloos maar nuttig doorgebracht. Tjeez, wat is het hier koud! Van 32C naar 7C en dus ook prompt verkouden.

Vietnam: een bijzonder land met bijzondere mensen en regels; over tien jaar onherkenbaar veranderd vrees ik..
Cambodja: boeiend om gezien en meegemaakt te hebben, maar een hoog gevoel van "aapjes kijken"..

Morgen weer aan het werk voor een jaar!!



update: 12 mei 2013