Taalselectie:
NL EN

 

 

Verslag van een treinreis naar Kiev, Oekraine

Na een periode van biljetten verzamelen, was het eindelijk op donderdag 8 februari 2007 zover: de treinreis Rotterdam – Kiev zou beginnen. Vanwege het afgegeven weeralarm (zware sneeuw) en onze spoorman-ervaringen met de ProRail-paranoia, besloten we om ons reisschema aan te passen; het is ten slotte op het Nederlandse railnet tegenwoordig een goed gebruik om het spoorboekje drastisch te minimaliseren zodra er aan één van de landsgrenzen een sneeuwvlok is gedetecteerd, de buitentemperaturen boven de 25 C stijgen of de windkracht boven de 8 Beaufort stijgt… Hadden we vroeger een solide railvervoerbedrijf dat tegen een stootje kon, en alleen voor zware stuifsneeuw bang was: tegenwoordig moet je nergens meer gek van op kijken.

De reis zou om 10:17 moeten beginnen met IC 2837 naar Amersfoort, maar deze werd enkele minuten voor vertrek opgeheven vanwege…: sneeuw! En terecht, want er lag inmiddels al maar liefst TWEE centimeter!! De volgende mogelijkheid van IC 537 naar Groningen, vertrek 10:32. Hoewel de aansluiting in Amersfoort op de IC 143 Berlijn krap zou worden, hadden we weinig keus. Gelukkig werd de aansluiting gehaald en hadden we al snel een goed plekje in de 143.


Railion 189 061-5 neemt IC143 over in Berlin HBF Halaanwijzer Berlin Zoög. Garten Onze krasse Japanse reisgenote Dienstregeling van treinenpaar D29 / D30


De rit naar Berlijn verliep uiteraard ganz punktuell en kwam om 17:12 aan op HBF. Laat dat maar aan onze oosterburen over. Trein 143 maakt kop in Berlin HBF-Tief om vervolgens door te rijden naar Angermünde. Tot onze verrassing kwam Railion 189-016 tegen de trein.

We besloten om trein D345 Berlin – Kiev van begin tot eind te nemen, en dat betekende dus opstappen in Berlin – Zoo. Vertrek gepland om 21:22 dus tijd genoeg voor een Schnitzel XXL met garni. Nog wat boodschappen bij de plaatselijke Aldi en dan maar kijken wat er op spoor 1 binnen zou komen. Helaas was het te donker om nog fatsoenlijke plaatjes op het perron te schieten.

We hadden plaatsen in rijtuig 269, bedden 32 en 34. Niet alleen de koersborden op de wagons zorgden voor verwarring bij de doorsnee-reiziger, maar ook de bed-aanduidingen waren vreemd…. De trein Berlijn – Kiev rijdt onder nummer D345 van Berlijn tot Dorohusk (grens Polen – Ukraine) en vanaf Dorohusk tot Kiev onder nummer D30. Omdat de Ukraiense spoorwegen een eigen tweecijferige rijtuignummering hanteren, hebben alle rijtuigen dus twee nummers.. In ons geval 267 (in de D345) / 8 (in de D30).


Grens Polen - Oekraine, Poolse kant Grens Polen - Oekraine, Oekraiense zijde Omspoorwerkplaats Jagodin (Oekraine) Kovel, 2M62-0161 gelede diesel zal trein D30 trekken tot Korosten


Trein D345 kent alleen slaapwagons. Het zijn allemaal (ex) – Sovjetrijtuigen met indeling T2 of T3. Zegt niets over de afmetingen van je coupé, maar over het aantal couchettes dat wordt uitgeklapt. Wij hadden T3 geboekt, hetgeen betekent dat je met drie man/vrouw slaapt in die schoenendoos… in tegenstelling tot West-Europa, worden de couchettes in de Ukraine gemengd gereserveerd. En dat hebben we geweten: onze reisgezel bleek een 57-jarige Japanse te zijn die geen woord Engels sprak! Ze was op doorreis naar Moskou, om daar op de Transsib naar Wladiwostok te stappen… Gezien haar fragiele bouw zijn we zo galant geweest om haar het onderste bed aan te bieden; een couchette beklimmen in een Russische T3 vereist wat fysieke inspanning! Peter vond het geen bezwaar om het bovenste bed te nemen, en heeft dat geweten… De ruimte tussen zijn neus en het plafond was minimaal.


Kolenbevoorrading in trein D29. Kovel Onze provodnik en provodnitsa bewaken rijtuig 267. Kovel Koersbord


De meeste rijtuigen op de West-Europese routes zijn voorzien van klimaatregeling. Zo ook de onze. Dit betekent dat de ramen niet (meer) open kunnen. Dit in combinatie met de nog altijd aanwezige traditionele kolenstook-verwarming en een ventilatie die alleen werkt als de asgenerator spanning opwekt, betekent dat het klimaat niet al te gezond is. Vreselijk warm en muf. Ideale bron voor ziektes, maar daarover later meer!
Elk rijtuig heeft zijn eigen “provodnik” (M) of “provodnitsa” (V), altijd twee. Zij zijn verantwoordelijk voor het welzijn van de reizigers in hun rijtuig, het vertrek, controle van biljetten en begeleiden van de douaneformaliteiten. Daarnaast drijven ze ook nog een soort handel, maar dat gebeurt merkwaardig genoeg alleen op de oost-west richting. Ook daarover later meer!
Wij waren gezegend met een vriendelijke provodnik en een zeer onvriendelijke provodnitsa. Waarschijnlijk kwam dat doordat zij het slechtste rijtuig had toegewezen gekregen dat op deze route rijdt. Alles rammelde, resoneerde en trilde. Slapen was alleen mogelijk als je met één voet de metalen kabelgoot aandrukte, en met één hand de raamsponning strakzette. Maar het had wel iets.

Om 10:45 aankomst in Dorohusk. Daar werd de Poolse eloc EU07-112 vervangen door een dieselloc serie SM48 (deze is geschikt voor grensverkeer naar de Oekraine) en vervolgens langzaam over de grensbrug getrokken. Aan weerszijden zware grensbewaking en fotograferen streng verboden….
Juist over de grens wordt de gehele trein een loods ingeduwd, waar de rijtuigen worden ontkoppeld en met tussenruimten van 5 meter worden opgesteld. Draaistellen worden vervangen voor Oekraiense breedspoor-types, en de schroefkoppelingen worden vervangen voor automatische koppelingen. Foto's maken van dit hele proces was helaas onmogelijk omdat fotograferen in de grenszone streng verboden is! En de mannen van de Militia stralen dat ook uit... Niet doen dus.

De gehele grenspassage over een afstand van 3 kilometer, inclusief moeilijkheden met de Oekraiense grensbeambten, neemt exact drie uur in beslag. Peter memoreerde dat ik in deze tijd ook de 2000 km had kunnen vliegen van Schiphol naar Borispol (Kiev). Maar daarna ging het dan met een gemiddelde snelheid van 52 km/u, gemeten met GPS, richting Kiev. Er werd nog gestopt in Kovel, Rafalowka, Sarin en Korosten. Hier werd de 2M62 vervangen door eloc CS4-107 en werd de laatste 160 km. afgelegd in bijna 2 uur; een hoog gemiddelde dus.

Exact volgens dienstregeling, 9 februari om 22:53 uur, reden we station Kiev Pass binnen. Het ontvangstcomité stond klaar en na een vlotte metrorit naar Akademmistechko konden we eindelijk douchen, fatsoenlijk eten én lekker bijkletsen.

Onze wensen zijn verhoord: vlak na onze aankomst begon het hevig te sneeuwen en hebben we mooie winterplaatjes kunnen maken in en rond Kiev. Opvallend genoeg maakt het voor de dames in Ukraine niet uit of het nou zomer of winter is: korte rokken en hoge hakken dragen ze ook in deze kou en sneeuw... Er zijn foto's van, maar in dit verslag beperken we ons tot vervoer-gebonden foto's.


Ploschad Pobeda, Kiev Uitzicht vanuit ons onderkomen aan Prospekt Palladina (uiterste westrand Kiev) De retourtickets! Geregeld door "onze man" in Kiev Kreschatik, hoofdstraat van Kiev: bekend van de Oranje Revolutie enkele jaren terug

Weg over, bos in...: sneeuw. Veel sneeuw! Dagje station: koersborden "verzamelen" en treinen kijken CS4-065 CS8-073

Voksalna (Kiev Passazhirski): het centraal station van Kiev Ontmoeting met een oude bekende: WL80-1960 CME3-5349 Ze bestaan nog steeds in de Oekraine: de onverwoestbare ZAZ

Lenin kijkt nog altijd neer op zijn volk. Metrostation Theatralna Metrostation Voksalna Metrostel type "E" op de (rode) lijn Akademmistechko - Lisova Metrostation Dnepro (rode lijn)





De terugrit stond gepland op 15 februari:

D29 Kiev (08:02) - Berlin Gesundbrunnen (07:32 +1)
IC 144 Berlin Gesundbrunnen (08:18) - Amersfoort (14:23)
IC 546 Amersfoort (14:25) - Rotterdam CS (15:24)


Met tram 8 van M. Lisova naar M. Pozniaki: gerenoveerde Tatra 3 ..en een nog originele Tatra 3... de plamuur houdt de boel nog een beetje bij elkaar Terug naar huis: treinaanwijzer op Kiev Pass CS4-078 heeft trein D29 tot Korosten getrokken. Vanaf daar met diesel verder..


Hoewel voor ons niet gebruikelijk om de terugreis over dezelfde route te maken, hebben we dit toch gedaan omdat we nu het gehele Oekraiense deel bij daglicht zouden meemaken.

Om 07:45 werd trein D29 langs spoor 3 voorgeduwd, en bespannen met eloc CS4-078 die de trein tot Korosten zou trekken. Omdat daar de bovenleiding eindigt, wordt met dieseltractie verdergereden tot aan de grens. Te Korosten kwam dezelfde 2M62 voor de trein die ons ook heen had gebracht. Het blijft een overdosis aan power: een gelede dubbeldiesel voor 5 rijtuigen, waarbij nergens harder werd gereden dan 80 km/u. En dat over een afstand van ruim 400 km..

Dit keer hadden we een goed rijtuig, dat rustig liep en er aanzienlijk beter uit zag dan dat van de heenweg. Blijkbaar had dat ook gevolgen voor het personeel want we hadden twee zeer vriendelijke provodniks. Toen we ook nog uitgelegd hadden dat we collega's waren, was het ijs snel gebroken. Hoewel zij nauwelijks Duits of Pools spraken, konden we ons in het Russisch toch een beetje verstaanbaar maken.

Na enige tijd kwam de oudste van de twee even bij ons smoezen. Aanvankelijk begrepen we niet wat hij wilde, maar na enige tijd viel het kwartje: of we allebei voor hem één slof sigaretten wilden meenemen de grens over. Dat hebben we gedaan, onder voorwaarde dat Peter één van de dienstregelingen van de muur mocht halen in Berlijn. We hadden een deal! In Kovel was een stationnement van 50 minuten; er moet daar worden gekruist met de D30 uit Berlijn. Voor ons een mooie gelegenheid om de benen te strekken in de verse sneeuw, wat plaatjes te maken en wat te eten te kopen.


Tijd voor een tukkie in onze T3 De loc(s) van Korosten tot Jagodin: twee zes-assers voor 6 bakken.... Dieselstel D1-629 staat in Kovel klaar als stoptrein naar Sarni.


In Jagodin werd de trein de bekende wissel-loods weer ingeschoven en werden draaistellen en koppelingen gewisseld. Helaas is het niet meer toegestaan om de trein te verlaten tijdens deze langdurige klus. Voorheen mocht dat, maar vanwege een recent ongeval waarbij een reiziger in de spoorput is gevallen, staat men dit uit veiligheidsoverwegingen niet meer toe.

Het gaf ons in elk geval de tijd om de Poolse en Oekraiense grensbewakers en militia aan het werk te zien. Het gehele rijtuig werd uit elkaar gehaald en onderzocht op smokkelwaar. Met name sterke drank, sigaretten en kunstvoorwerpen hadden hun aandacht. Met accuschroefmachines werden alle panelen losgemaakt. En met succes: met vuilniszakken vol gingen ze naar het volgende rijtuig. Ook wij werden grondig nagekeken, maar helaas voor hen hadden wij geen verboden waar bij ons. Alleen een aantal flessen bier en die twee legale sloffen sigaretten....


Typisch Oekraiens woonhuis op het platteland. Tussen Korosten en Sarni Het pakket dat iedereen krijgt voor de lange reis... ..toch een klein virusje opgepakt....


Net over de Oekraiens - Poolse grens, in Dorohusk, werd onze rangeerdiesel SM 48123 vervangen door de Poolse EU 07 - 068, die tot Frankfurt an der Oder voor de trein zou blijven.

Na vertrek uit Dorohusk werd het opeens opvallend druk in de trein... Allemaal mensen met boodschappentassen, die smoezelige pakketjes uit de kolenbunkers van de verwarming visten. De douane had kennelijk geen zin in vuile handen gehad en waren tevreden met hun vangst. Er was in elk geval meer dan genoeg mee de grens overgesmokkeld! Ook onze provodnik was blij met onze medewerking.

De rit door Polen verliep vlot en in het duister. Weinig foto's, veel liggen, beetje rusten, en steeds harder gaan hoesten.... Misschien toch nog een staartje van de griepgolf in Kiev opgepakt? De temperatuur in dit rijtuig was in elk geval minstens zo hoog als op de heenreis, en het gebrek aan zuurstof maakte mijn keel er niet beter op.

Grenspassage Polen - Duitsland om 05:13, dus vroeg op voor de douane en grenscontrole. De Polen lezen onze paspoorten tegenwoordig met een apparaatje, en stempels krijgen we niet meer.

In Frankfurt a/d Oder een vlotte locwissel, waarbij de Poolse eloc werd vervangen door de Duitse 101 130 die de trein via Berlin Lichtenberg naar eindpunt Gesundbrunnen trok.

Mooie overstap: uitstappen op spoor 8,
 

en op hetzelfde perron een kwartier later weer instappen..

IC 144 maakt nog kop op Berlin HBF Tief. Daar werd loc 120 104-5 voor de trein gezet en deze maakte de gemiddelde snelheid al snel een stuk hoger. Niet zo verwonderlijk, als de snelheid op de Ausbaustrecken continu tegen de 200 km/u blijft. En dat was met de GPS goed te volgen.

Sluiten we af met een paar sfeerbeeldjes uit de IC 144.


Terug in Duitsland..... Te zien aan de snelheid! De 120 104-5 heeft de IC144 getrokken van Berlin HBF tot Bentheim Vanaf Bentheim tot Schiphol mocht de 1768 haar kunsten tonen


De duizend-dingendoek van Onno had een wel héél vreemde kleur en reuk gekregen, en is na aankomst in Rotterdam als milieugevaarlijk artikel direct uit de roulatie genomen en verbrand.
Peter was weer helemaal thuis in die Heimat en is vanaf nu verslaafd aan Oekraïne en de lekkere appelsap die daar vandaan komt.

Volgende keer via een andere route, en dan met een koerswagen die doorgaat naar Simferopol; die rijtuigen hebben nog geen Klima-anlage en daarvan kunnen de ramen tenminste nog open..



Contact me via mail

20 feb 2007